Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website toont video's van YouTube. Deze partij plaatst cookies (third party cookies). Als u deze cookies niet wilt, dan kunt u dat hier aangeven. U kunt dan geen video's op deze website zien. Wij plaatsen zelf ook cookies om onze site te verbeteren. Deze gegevens worden niet aan derden verstrekt. Lees meer over het cookiebeleid

Deze website maakt gebruik van cookies om video's te tonen en het gebruikersgemak te verbeteren. Als u deze cookies niet wilt, dan kunt u dat hier aangeven. Lees meer over het cookiebeleid

Ga direct naar de inhoud, het hoofdmenu, het servicemenu of het zoekveld.

‘Het is tijd om terug te kijken op wat is geweest en vooruit te kijken op wat nog komt’

17mei 2019

Terug naar het overzicht

Bianca Vonk

Bianca Vonk is een bekend gezicht van de receptie in de centrale hal. Begin juni vertrekt ze vier maanden naar Spanje, waar ze de Camino gaat lopen naar Santiago de Compostella: "Ik ga de balans op maken. Ik ben nu 58 en hoop nog 20 hele mooie jaren te hebben. Onderweg ga ik bedenken wat daarvoor nodig is."

Het is al acht jaar een diep gekoesterde wens van Bianca om de Camino te lopen, de pelgrimsroute die van oudsher voert naar het graf van de apostel Jakobus in Santiago de Compostella in Noord Spanje. Tegenwoordig voor velen een route om zich te bezinnen, zo ook voor Bianca: "Wat doet het met je als je iets extreems gaat doen? Met die nieuwsgierigheid is het begonnen. Ik ben vrolijk maar ook een denker en wil echt iets uit deze tocht halen. Als je twee weken weggaat, kom je niet op het punt waar ik wil zijn, dan heb je gewoon een fijne vakantie gehad. Ik wil meer. Het is tijd om terug te kijken op wat is geweest en vooruit te kijken op wat nog komt."

Breekpunt

In totaal gaat Bianca 1.000 kilometer lopen. Ze begint in Bordeaux, maar vanaf de Pyreneeën begint het echte werk: "De eerste 200 kilometer wordt inlopen. Dan lopen mijn zoon en vriend een deel met me mee, maar daarna wil ik alleen verder. Dan kom ik pas daar waar ik wil zijn." Ze houdt rekening met een breekpunt tijdens haar tocht: "Ergens komt dat. Na dagen, weken wandelen in de warmte zonder afleiding, komt er een moment dat je niet aan jezelf kunt ontkomen. Er gebeurt iets met je, maar je weet niet wat. Dat zal pittig zijn, maar ook een geweldig moment. Daar kijk ik naar uit."

Mooiste baan

Haar werk heeft er zeker toe bijgedragen om deze tocht nu te gaan maken: "Ik heb de mooiste baan. De contacten die ik hier met patiënten heb, hebben me ertoe aangezet om dit ook echt te gaan doen. Spijt hebben van de dingen die ik niet heb gedaan, wil ik niet. Dat is wat patiënten zo vaak zeggen: 'wacht niet, doe het nu!'" Met één patiënt heeft ze een speciaal contact. "Deze vrouw heeft een deel van de Camino gelopen, maar is niet  tot Cruz de Ferro gekomen. Het is een eeuwenoud gebruik om aan de voet van het ijzeren kruis Cruz de Ferro, bovenop een col bij het dorp Foncebadón, een steen die je van huis hebt meegenomen daar neer te leggen. Hiermee laat je symbolisch een gedachte, periode uit je leven, zonde of herinnering achter om je leven en rugzak letterlijk en figuurlijk lichter te maken. Je zal je weg dan lichter vervolgen. Deze steen ga ik daar nu voor haar leggen en daarmee is de cirkel voor haar en voor mij rond."

Deel dit onderwerp
 
 
contact
020 512 9111
We helpen u graag verder