transarteriele radio-embolisatie/ selectieve interne radiotherapie (SIRT/TART)

Wat is transarteriële radio-embolisatie (TARE) en selectieve interne radiotherapie (SIRT)?

Transarteriële Radio-Embolisatie (TARE) of Selectieve Interne Radiotherapie (SIRT) is een vorm van inwendige bestraling om kanker in de lever of uitzaaiingen in de lever, van bijvoorbeeld dikke darmkanker, te behandelen.

Via de leverslagader worden door de interventieradioloog radioactieve bolletjes naar de tumor gespoten. Die bolletjes lopen vast in de bloedbanen in en rondom de tumor. Daar vindt de inwendige bestraling plaats: de bolletjes geven hun radioactiviteit af om de tumorcellen te vernietigen en daarmee de tumor te verkleinen. Hiervoor wordt het radioactieve isotoop Yttrium-90 (bekend als Y-90) of Holmium-166 (bekend als Ho-166) gebruikt.

Wat levert deze behandeling mij als patiënt op?

Omdat de straling alleen op de tumor is gericht, kunnen hogere en effectievere stralingsdoses worden gebruikt. Deze behandeling wordt gebruikt bij leverkanker en uitzaaiingen naar de lever van andere tumoren. Radio-embolisatie kan de levensverwachting van de patiënt verlengen, evenals de kwaliteit van leven verbeteren. Bij sommige patiënten kan men dankzij deze procedure een operatie of levertransplantatie ondergaan.

De periode voor de behandeling

Of een TARE/SIRT een geschikte behandeloptie is, wordt besproken in het multidisciplinair overleg (MDO) met alle betrokken artsen. De uitslag van dit MDO bespreekt de behandelend arts met u.

Als u in aanmerking komt voor TARE/SIRT, dan wordt u doorverwezen naar de poli interventieradiologie. Hier ontvangt u meer uitleg over de procedure.

De behandeling: twee fasen

U mag voor de ingreep normaal eten en drinken. U krijgt voor de ingreep een infuus en een urine katheter. De behandeling bestaat uit twee fasen: een pre-behandeling en de daadwerkelijke behandeling.

In de eerste fase vindt de verkenning voor de behandeling plaats, de zogenoemde pre-SIRT. Voordat u de behandeling ondergaat, vindt er eerst een uitgebreid onderzoek plaats, waarbij alle bloedvaten die niet naar de lever gaan, kunnen worden afgesloten. Onder lokale verdoving brengt de interventieradioloog via uw liesslagader een dun hol buisje (katheter) in uw leverslagader om de testdosis toe te dienen, de zogenoemde scout-dosis of radioactief gelabeld eiwit. Met behulp van een scan door de afdeling nucleaire geneeskunde wordt gecontroleerd of er inderdaad alleen opname is in de lever. Na de scan wordt bepaald of u in aanmerking komt voor de behandeling en welke dosering gebruikt kan worden. In de meeste gevallen kan de patiënt aan het einde van de dag weer naar huis.

In de tweede fase, de zogenoemde SIRT (Y90/Ho166), vindt de daadwerkelijke behandeling plaats. Deze is meestal twee weken na de pre-behandeling en deze verloopt op dezelfde manier. Doordat de tumor nu ook behandeld wordt, kunnen er bijwerkingen optreden. De meeste patiënten ervaren wat pijn en misselijkheid. Hiervoor krijgt u pijnstillers en medicatie om misselijkheid te voorkomen. Om deze reden blijft u minimaal één nacht in het ziekenhuis ter observatie.

1-6 dagen na de behandeling wordt middels een scan door de afdeling nucleaire geneeskunde de daadwerkelijke verdeling van het product bekeken. De uitslag van deze scan wordt door de interventieradioloog met u besproken.

De periode na de behandeling

Na zowel de pre- als de daadwerkelijke behandeling, adviseren we de eerste drie dagen geen zware lichamelijk activiteiten te doen zoals boodschappen dragen of sporten.

Als u behandeld bent met Ho166 krijgt u leefregels mee.

Twee weken na de echte behandeling heeft u een telefonisch consult met de interventieradioloog.

Na 3 maanden krijgt u een CT-scan en moet u bloed laten prikken.

Daarna krijgt u een afspraak op de poli om naar de effecten van de behandeling te kijken.

Wat zijn de risico’s en complicaties?

De meest voorkomende bijwerking is het post-embolisatie-syndroom, dat optreedt bij ongeveer 20-70% van de patiënten. Symptomen zijn onder meer vermoeidheid, lichte koorts, misselijkheid, braken en buikklachten. Deze klachten zijn vaak het meest uitgesproken in de eerste twee weken, maar kunnen tot een maand na de behandeling aanhouden.

Minder vaak voorkomende complicaties zijn onder meer een blauwe plek, vochtophoping, leverfunctiestoornissen en infectie.

Een enkele keer blijkt er een allergie voor het contrastmiddel. Ook kan het jodium in het contrastmiddel in uitzonderlijke gevallen een reactie op de nieren veroorzaken.

Een zeldzame complicatie is non-target embolisatie, dit betekent dat de deeltjes niet op de juiste plek terecht zijn gekomen, waardoor gezond weefsel kan worden vernietigd. Ook zeldzaam is een bloeding in de buik, waardoor mogelijk bloedtransfusies nodig zijn.

Contact met het ziekenhuis

Neem contact op met het ziekenhuis bij onderstaande klachten:

• Hevige pijnklachten die niet weggaan met de pijnmedicatie die u bij ontslag heeft gekregen;
• Rood vurige wond, pijnlijke wond/ pus uit uw wond;
• Koorts boven de 38,5 graden Celsius.

U kunt het beste contact opnemen via het algemene nummer van het ziekenhuis 020 512 9111 en vragen naar een van de interventieradiologen.

Voor andere niet ingreep gerelateerde klachten kunt u contact opnemen met de huisarts