Pembrolizumab voor verschillende indicaties

U heeft van uw specialist gehoord dat u in aanmerking komt voor behandeling met pembrolizumab. De behandeling vindt elke drie weken plaats. Tijdens de behandeling wordt pembrolizumab toegediend in een bloedvat via een infuus. De toedieningen duren
30 minuten per keer. Deze behandeling is in Nederland geregistreerd als behandeling voor verschillende vormen van kanker en wordt door uw zorgverzekeraar vergoed.

De werking van het medicijn in deze behandeling

Pembrolizumab is een antistof. Antistoffen zijn eiwitten die uw afweer- of immuunsysteem maakt en gebruikt om bacteriën en virussen te vinden en te vernietigen. Antistoffen kunnen ook in het laboratorium worden gemaakt en kunnen worden geproduceerd voor gebruik bij patiënten. Pembrolizumab is een antistof tegen het eiwit PD-1. Het PD-1 eiwit komt voor op cellen van uw afweersysteem. Het zorgt ervoor dat uw afweersysteem niet reageert op uw eigen cellen, maar wel op virussen en bacteriën. Omdat kankercellen uw eigen cellen zijn, reageert het afweersysteem (door onder andere het eiwit PD-1) niet goed op kankercellen. Pembrolizumab als antistof tegen PD-1 kan ervoor zorgen dat uw immuunsysteem de kwaadaardige cellen wel kan herkennen, waardoor ook de afweer tegen de kankercellen mogelijk wordt versterkt.

Voor start behandeling

Als u lijdt aan een zogenoemde auto-immuun aandoening moet u dit met uw arts bespreken. Voorbeelden hiervan zijn: reuma, ziekte van Crohn, colitis ulcerosa, leveraandoening, nieraandoening of schildklierziekte. Behandeling met pembrolizumab kan namelijk in deze situatie te risicovol zijn vanwege de kans op ernstige bijwerkingen. Als u en uw behandelend arts besluiten om deze behandeling te starten, dan worden er eerst enkele onderzoeken uitgevoerd om vast te stellen of u ook lichamelijk deze behandeling kunt ondergaan. Daarnaast bespreken we de medische voorgeschiedenis, waaronder alle eerdere kankerbehandelingen en alle andere medicijnen die u gebruikt. Voor de onderzoeken kan het nodig zijn dat u verschillende keren moet terugkomen naar het ziekenhuis. De volgende onderzoeken kunnen worden uitgevoerd:

• Meten van uw bloeddruk, pols, lengte, temperatuur, gewicht;
• Uitvoeren van een lichamelijk onderzoek;
• Zwangerschapsonderzoek (voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd);
• CT- en/of MRI-scans.

Andere bezoeken in het kader van deze behandeling:

De behandelingen bestaan uit de toediening van pembrolizumab in een bloedvat per infuus. De totale duur van de behandeling wordt door uw behandelend arts besproken. De behandeling kan 1 keer per 3 of per 6 weken gegeven worden. Onder voorbehoud dat er intussen geen terugkeer van de ziekte wordt aangetoond. Op de dag van behandeling wordt via een infuus in een ader pembrolizumab toegediend. De eerste toediening duurt 60 minuten. De vervolgtoedieningen duren 30 minuten per keer. Na de eerste toediening blijft u nog een uur in het ziekenhuis om te zien hoe het met u gaat en of er bijwerkingen optreden. Na de tweede toediening blijft u een half uur om te zien hoe het met u gaat en of er bijwerkingen optreden. Vanaf de derde toediening kunt u na het doorspoelen van de infuuslijn naar huis. Tijdens de behandeling vindt er vooraf een bloedafname plaats bij een verpleegkundig specialist. Uw bloeddruk, pols, temperatuur en gewicht worden gemeten en er vindt een poliklinische beoordeling plaats. Hierbij worden de bijwerkingen van de behandeling en de uitslagen van het bloed besproken. Daarnaast wordt gevraagd hoe u zich voelt en welke andere medicijnen u eventueel gebruikt.

11 tot 12 weken na het starten van de behandeling wordt u onderzocht om te zien of uw ziekte (de grootte van de tumor en het aantal uitzaaiingen) is verbeterd, hetzelfde is gebleven of is verslechterd. De reden waarom dit pas na 11 tot 12 weken (ongeveer 3 maanden dus) gebeurt, is omdat immunotherapie met pembrolizumab geen direct effect op de kanker heeft, maar werkt via uw afweersysteem. Dit werkt anders dan chemotherapie. Om een goede afweerreactie op gang te krijgen, is tijd nodig. Daarom heeft het in het algemeen weinig zin om al eerder dan na drie maanden te onderzoeken of er een verbetering van uw ziekte is.

Beleid anticonceptie

Het is niet bekend of pembrolizumab schade veroorzaakt bij ongeboren baby’s. Als de behandeling wordt gegeven aan een zwangere vrouw is het mogelijk dat hierdoor het ongeboren kind letsel oploopt. Zwangere vrouwen mogen daarom niet aan deze behandeling deelnemen. Vrouwen in de vruchtbare leeftijd wordt gevraagd vóór deelname een zwangerschapsonderzoek te ondergaan en deze vrouwen (en hun partner) moeten tijdens deze behandeling een doeltreffend anticonceptiemiddel gebruiken (dubbel contraceptie). Indien van toepassing, moet u ermee doorgaan tot
6 maanden nadat u voor het laatst de behandeling hebt gekregen. Wanneer u toch zwanger wordt moet u uw arts onmiddellijk op de hoogte brengen. De arts bespreekt dan de mogelijkheden met u. Er is geen informatie beschikbaar over de vraag of de behandeling schadelijk is voor sperma en daardoor mogelijk letsel kan toebrengen aan de foetus. Seksueel actieve mannen moeten gepaste voorzorgsmaatregelen nemen.

Risico’s en bijwerkingen

Tijdens de behandeling kunnen de hieronder beschreven bijwerkingen optreden.

U moet deze meteen bespreken met uw behandelend arts of verpleegkundig specialist van het Antoni van Leeuwenhoek.

Er kunnen ook andere bijwerkingen zijn die hieronder niet vermeld staan. Als er ongewone bijwerkingen optreden, is het van groot belang het melden ervan niet uit te stellen, maar uw arts zo spoedig mogelijk op de hoogte te brengen. Artsen stellen alles in het werk om ongemak en risico's te voorkomen of te verminderen, maar het is niet mogelijk om van tevoren alles te weten wat zich zou kunnen voordoen. Als bijwerkingen wel voorkomen, gaan de meeste over nadat de behandeling met pembrolizumab is gestopt. In sommige gevallen kunnen de bijwerkingen ernstig of langdurig van aard zijn. Het is mogelijk dat uw arts u andere behandelingen geeft om de ernst en het ongemak van bijwerkingen te verminderen.

Bijwerkingen van pembrolizumab

De meest voorkomende bijwerkingen die optreden bij behandeling met pembrolizumab zijn:

• Vermoeidheid;
• Gewrichtsklachten;
• Spierpijn;
• Diarree;
• Misselijkheid;
• Huiduitslag;
• (Huid)jeuk;
• Hoofdpijn.

De meeste van deze bijwerkingen zijn licht en kunnen indien nodig worden behandeld met standaardmedicatie.

Veel voorkomende bijwerkingen van de infusie

Bijwerkingen kunnen zich voordoen tijdens de toediening via het infuus of binnen de eerste 24 uur erna. Wanneer bijwerkingen zich voordoen tijdens de toediening via het infuus, kunnen ze mogelijk worden behandeld door het infuus te vertragen of te stoppen. Ze kunnen mogelijk worden behandeld met (extra) vocht via het infuus of geneesmiddelen.

Mogelijke reacties die met het infuus samenhangen, kunnen onder andere zijn:

• Koorts;
• Lage bloeddruk;
• Koude rillingen;
• Misselijkheid en/of braken;
• Ademhalingsproblemen;
• Opvliegers.

Immuunbijwerkingen van pembrolizumab

Men denkt dat bijwerkingen die verband houden met pembrolizumab te wijten zijn aan het werkingsmechanisme van het geneesmiddel. Deze bijwerkingen worden daarom ‘door het immuunsysteem veroorzaakte voorvallen’ genoemd. Ze doen zich waarschijnlijk voor omdat het immuunsysteem normale cellen aanvalt. Tot ongeveer 16% van alle behandelde patiënten kreeg te maken met een ernstig voorval dat door het immuunsysteem werd veroorzaakt. Ernstige voorvallen zijn voorvallen die daadwerkelijk leiden tot, of waarvan de behandelaar denkt dat ze kunnen leiden tot, ziekenhuisopname of die levensbedreigend kunnen zijn. Op een zeer klein aantal uitzonderingen na, zijn ook deze ernstige voorvallen succesvol behandeld en hebben ze geen gevolgen op de lange termijn gehad voor de patiënt. Deze bijwerkingen zijn meestal gecontroleerd door het stoppen van de behandeling met pembrolizumab. Indien nodig kunt u geneesmiddelen krijgen om de bijwerkingen te behandelen. De meest voorkomende voorvallen die door het immuunsysteem zijn veroorzaakt, zijn huiduitslag en jeuk. Specifieke voorvallen, die zijn veroorzaakt door het immuunsysteem, worden hieronder besproken.

Maag-darmkanaal (slokdarm, dunne darm, dikke darm)

Minder dan 20% van de patiënten ontwikkelt maag-darmklachten, meestal diarree. Deze varieert van licht tot soms zeer ernstig (waterdun, vele keren per dag) en kan gepaard gaan met bloedingen en kan levensbedreigend zijn. Als u last heeft van diarree (en zeker bij dunne ontlasting meer dan 4 keer per dag) moet u uw behandelend arts of verpleegkundig specialist op de hoogte brengen. Het snel herkennen van bijwerkingen en zo nodig behandelen is erg belangrijk om ernstige gevolgen van deze darmontsteking te voorkomen. U moet het altijd onmiddellijk aan uw arts of uw verpleegkundig specialist vertellen wanneer u diarree of een andere verandering in uw ontlasting krijgt, zoals obstipatie. Meld het uw arts als u bloed aantreft in uw ontlasting of buikpijn hebt. Het zou kunnen dat uw arts een colonoscopie (dikkedarmonderzoek) of een sigmoïdoscopie (onderzoek van het rectum) wil uitvoeren. Dit helpt uw arts om beter te begrijpen waarom u deze symptomen hebt. Hiermee kan uw arts uw darmen gericht behandelen. Het kan ook helpen bij het bepalen van het soort behandeling dat u nodig hebt. Behandeling kan bestaan uit het gebruik van corticosteroïden. Soms is een ziekenhuisopname nodig voor het behandelen van uw diarree of de darmklachten.

Huiduitslag

Huiduitslag is een andere veel voorkomende bijwerking bij patiënten die worden behandeld met pembrolizumab. Huiduitslag is eerder opgetreden bij ongeveer 25% van de patiënten. De meeste gevallen zijn licht geweest en minder dan 1% van de gevallen was ernstig. Een aantal patiënten had alleen last van jeuk of had het in combinatie met de huiduitslag. De huiduitslag gaat meestal over na het stopzetten van pembrolizumab, maar kan aanvullend worden behandeld met corticosteroidcrème en/of desloratadine.

Het oog

In zeldzame gevallen kan de toediening van immuuntherapie gepaard gaan met een ontsteking aan het oog (aandoeningen die uveïtis of episcleritis worden genoemd) of met pigmentveranderingen op het netvlies. Als ze niet worden behandeld, kunnen deze aandoeningen mogelijk uw gezichtsvermogen beïnvloeden of zelfs blindheid veroorzaken. Bij pembrolizumab is dit tot nu nog niet beschreven. Als deze aandoeningen zich ontwikkelen, kan een behandeling met steroïde oogdruppels of een steroïdbehandeling met tabletten nodig zijn. U moet het onmiddellijk aan uw arts of uw verpleegkundig specialist melden wanneer u denkt dat er een verandering is opgetreden in uw gezichtsvermogen of wanneer u oogpijn ontwikkelt tijdens de behandeling.

Hormoonklieren

Bijwerkingen kunnen optreden in de hormoonklieren, zoals de schildklier, de bijnier of de hypofyse. Hierbij komt een bijwerking van de schildklier het meeste voor, in ongeveer 20%. Symptomen die in verband kunnen staan met afwijkingen van de hormoonklieren, zijn onder andere vermoeidheid, verwardheid, impotentie, gewichtsverlies en hoofdpijn. Deze bijwerkingen kunnen worden behandeld met een hormonale behandeling. Deze ontstekingen van de hormoonproducerende organen zijn bijna altijd blijvend en de medicatie die u hiervoor krijgt voorgeschreven moet u dan ook levenslang blijven gebruiken. Dit kan gaan om medicijnen voor een te traag werkende schildklier. In sommige gevallen (minder dan 1%) betreft het medicijnen voor de bijnieren of medicijnen voor het regelen van de bloedsuikers (‘suikerziekte’). U moet het aan uw arts of uw verpleegkundig specialist melden als u langer durende hoofdpijn ontwikkelt (meer dan twee dagen) die u zo niet kent.

Lever

Minder dan 2% van de patiënten heeft een ernstige zwelling van de lever ontwikkeld, die mogelijk te wijten is aan pembrolizumab. Symptomen die in verband kunnen staan met afwijkingen van de lever zijn onder andere: vermoeidheid, zwakheid, braken, misselijkheid en buikpijn. Een leverbiopsie kan nodig zijn wanneer u ernstige leverafwijkingen ontwikkelt. Andere patiënten hebben een lichte stoornis in leverfunctieproeven (laboratoriumuitslagen) ontwikkeld die mogelijk te wijten is aan pembrolizumab. Deze veranderingen hebben geen andere symptomen veroorzaakt.

Overige

Minder dan 5% van de patiënten die zijn behandeld met pembrolizumab, heeft de volgende symptomen ontwikkeld:

• Auto-immuun meningitis. Dit kan hoofdpijn, misselijkheid en braken, een stijve nek en lichtgevoeligheid van uw ogen veroorzaken.
• Auto-immune nefritis (ontsteking van de nieren).
• Vitiligo, een aandoening waarbij de huid pigment (kleur) verliest en wit wordt. Deze aandoening is waarschijnlijk permanent.
• Ernstige neutropenie. Dit gebeurt wanneer het aantal witte bloedcellen in het bloed daalt naar hele lage niveaus. Dit kan een verhoogd risico op infectie veroorzaken.
• Sarcoïdosis of een granulomateuze zwelling in de long. Dit kan leiden tot kortademigheid en andere longsymptomen.
• Pancreatitis, dit kan buikpijn, misselijkheid en braken veroorzaken.
• Daarnaast kunnen bijwerkingen van andere organen, zoals de gewrichten, zich voordoen.

Meld ongebruikelijke bijwerkingen onmiddellijk bij uw arts of uw verpleegkundig specialist. Ook als u denkt dat u één van de genoemde bijwerkingen of symptomen ontwikkelt, moet u direct contact opnemen met uw arts of uw verpleegkundig specialist. Gebruik geen andere geneesmiddelen zonder de goedkeuring van uw arts of uw verpleegkundig specialist. Hieronder vallen ook vrij verkrijgbare geneesmiddelen, zoals aspirine.

Vertrouwelijkheid

Het privacyreglement van het Antoni van Leeuwenhoek en de richtlijnen van de Wet Bescherming Persoonsgegevens zijn van kracht. Wij informeren uw huisarts over deze behandeling.

Heeft u nog vragen?

Mocht u na het lezen van deze folder, voor of tijdens de behandelingsperiode, nog aanvullende informatie willen ontvangen of komen er nog vragen bij u op dan kunt u altijd, tijdens kantooruren, contact opnemen met uw behandelend arts of vast contactpersoon/ verpleegkundig specialisten.

Meer informatie

De zorgverleners en afdelingen van het Antoni van Leeuwenhoek zijn telefonisch bereikbaar via het algemene telefoonnummer van het ziekenhuis 020 512 9111. Buiten kantooruren kunt u vragen naar het Weekend-, Avond- of Nachthoofd. Houdt uw patiëntengegevens bij de hand als u contact opneemt met het ziekenhuis.