•    Als u geheel of gedeeltelijk van Afrikaanse, Caribische of Surinaamse afkomst bent, heeft u een hoger risico op prostaatkanker. Bovendien verloopt de ziekte vaak agressiever
•    Als prostaatkanker in uw directe familie (bij uw broer, vader, zoon) voorkomt
•    Als genetische afwijkingen, zoals een BRCA2-genmutatie, door DNA-onderzoek bij u is vastgesteld.
•    Vanaf 50 jaar neemt het risico op prostaatkanker met de leeftijd toe

Om prostaatkanker in een vroeg stadium op te sporen, kan uw huisarts een lichamelijk onderzoek doen (rectaal) en een bloedtest laten doen om de hoeveelheid PSA (prostaatspecifiek antigeen) in uw bloed te meten. Echter, een hogere PSA-waarde kan wijzen op prostaatkanker, maar dat is niet altijd het geval. Ook andere aandoeningen of factoren kunnen zorgen voor een verhoogde waarde. Hierdoor kan de test soms onnodige ongerustheid veroorzaken.
De voor- en nadelen van het testen van de PSA-waarden worden via deze keuzehulp duidelijk uitgelegd: Testen op prostaatkanker? (keuzehulp) | Thuisarts.nl. Dit helpt u om zelf een weloverwogen beslissing te nemen over het wel of niet testen van de PSA-waarde.

Op basis van het totale beeld kan de huisarts u doorverwijzen naar een uroloog voor nader onderzoek.

Als een BRCA2-genmutatie door DNA-onderzoek bij u is vastgesteld, komt u in aanmerking voor periodieke screening volgens advies van de Klinische Geneticus. Mannen moeten deze screening zelf aanvragen. Meer informatie hierover vindt u op onze website [link]. [Op de website staat niet wat je moet doen met een screeningsadvies van de KG, dus stukje hierover opnemen]

Het is belangrijk om alert te zijn op veranderingen in uw plasgedrag, zoals moeite met plassen of pijn tijdens het plassen. Echter, bij het ouder worden krijgen veel mannen last van een vergrote prostaat en dat kan ook plasklachten opleveren. Dat betekent daarom niet dat u prostaatkanker heeft.

Klachten die horen bij prostaatproblemen:
•    Vaker plassen (ook ’s nachts)
•    Kleine beetjes plassen
•    Geen krachtige straal
•    Nadruppelen
•    Verlies van urine
•    Branderig gevoel bij plassen
•    Bloed in urine of sperma
•    Moeite met het starten van het plassen
•    Het gevoel dat de blaas niet volledig leeg raakt
•    Aandrang om te plassen zonder veel urine
•    Pijn in de onderbuik of schaamstreek

Als u dergelijke symptomen heeft, neem dan contact op met uw huisarts. 

Als uw huisarts u doorverwijst naar de uroloog vindt aanvullend lichamelijk onderzoek plaats. Dit onderzoek bestaat uit het bevoelen van de prostaat en een inwendige echo (via de anus) om te meten hoe groot de prostaat is. Daarna vindt er een MRI-scan plaats. Een MRI-scanner is een apparaat dat met behulp van magneetvelden en radiogolven alle organen en weefsels in beeld kan brengen. Op basis van de uitkomsten van de MRI-scan vindt indien nodig een biopsie plaats. Bij een biopsie worden kleine stukjes weefsel uit de prostaat weggenomen voor verder onderzoek.