Doelgerichte Therapie Wordt In Twee Groepen Ingedeeld, Therapie Met Monoklonale Antilichamen En Therapie Met Zogenaamde Small Molecules

Doelgerichte therapie

Doelgerichte therapie, ofwel targeted therapie, is een behandeling met medicijnen die de groei en deling van kankercellen blokkeren doordat ze de werking tegengaan van specifieke moleculen die de kankercellen nodig hebben voor hun groei en overleving. Doelgerichte therapie wordt in twee groepen ingedeeld:

  • Therapie met monoklonale antilichamen. Voor meer informatie over deze groep doelgerichte therapie verwijzen we u ook naar de informatie over immuuntherapie.
  • Therapie met zogenaamde small molecules. Deze medicijnen remmen signalen in de kankercel die nodig zijn voor groei, deling en overleving. Hierdoor sterft de kankercel af of deelt zich niet meer. Deze medicijnen werken dus van binnenuit de cel. 

De meeste small molecules worden in tabletvorm gegeven. De stoffen kunnen op verschillende manieren ingezet worden. Small molecules kunnen ook gecombineerd worden met chemotherapie en andere behandelingen tegen kanker. De ontwikkeling van dit soort medicijnen gaat op dit moment erg snel. Er lopen ook nog veel studies om te onderzoeken hoe deze behandelingen het best ingezet kunnen worden en bij welke tumorsoorten.

Meer informatie

Behandeling met monoklonale antilichamen

Monoklonale antilichamen zijn kunstmatig, 'op maat' gemaakte eiwitten (afweer- of antistoffen). Zij kunnen specifieke eiwitten herkennen die zich op kankercellen bevinden (antilichamen gericht tegen de tumor).

De antilichamen binden aan deze 'kankereiwitten' waardoor ze herkenbaar worden voor het afweersysteem. Vervolgens kunnen afweercellen weer aan de antilichamen op de kankercellen binden, waarna deze de kankercellen kunnen vernietigen.

Antilichamen die gericht zijn op de tumor zelf kunnen ook hun werking uitoefenen door eiwitten uit te schakelen die de groei van kankercellen stimuleren. De antilichamen kunnen ook gericht zijn op het immuunsysteem zelf waardoor dit gestimuleerd wordt om kankercellen te doden.

Behandeling met small molecules bij gastro-intestinale stromaceltumoren

Bij gastro-intestinale stromaceltumoren (GIST) kunnen deze middelen gegeven worden voorafgaand aan een operatie zodat de chirurg minder uitgebreid hoeft te opereren of waardoor een operatie mogelijk gemaakt wordt als de tumor eerst te groot was voor verwijdering daarvan (neo-adjuvante behandeling). Daarnaast worden deze stoffen ook wel toegepast na afloop van de operatie in de hoop de kans op genezing te vergroten (adjuvante behandeling).

Deze stoffen worden bij GIST meestal gegeven als er uitzaaiingen zijn. Ze bewerkstelligen in dat geval voor een kortere of langere tijd remming van de ziekte, waardoor de klachten van de ziekte kunnen verminderen en de levensduur verlengd kan worden. Dit leidt in deze situatie niet tot genezing (palliatieve behandeling).

Behandeling met small molecules bij nierkanker en melanoom

Bij nierkanker en melanoom worden de middelen gegeven bij uitzaaiingen in de hoop de kankergroei te remmen, de klachten te verminderen en de levensduur te verlengen (palliatieve behandeling). In deze situatie kunnen ze helaas geen genezing meer bewerkstelligen.

 

Bijwerkingen

De bijwerkingen van deze middelen zijn afhankelijk van het gebruikte middel, uw reactie hierop en de ziekte waarvoor de stof gegeven wordt.

Bijwerkingen kunnen onder andere bestaan uit huiduitslag, ontstaan van hoge bloeddruk, invloed op de hartwerking, het lekken van eiwit via de urine, vochtvorming rond ogen, achter de longen en in de benen.

Na de behandeling

U wordt gedurende de behandeling en ook daarna regelmatig op de polikliniek gezien om te beoordelen hoe u op de therapie reageert en welke bijwerkingen u heeft. Mocht u niet meer op de therapie reageren, dan bespreekt uw behandelend arts met u het verder beleid. Dit is sterk afhankelijk van uw situatie.

Indien gewenst, kunnen u en uw naasten tijdens en ook na de behandeling beroep doen op de hulp van ons Centrum Kwaliteit van Leven om over uw ziekte en situatie te spreken, regelen van praktische zaken en hulp bij verwerken van uw ziekte en de consequenties hiervan.